Scanning Probe Microscopy

Kurs ten obejmował dwie techniki SPM: Scanning Tunneling Microscopy i Scanning Force Microscopy i został podzielony na trzy części. Część pierwsza obejmowała omówienie podstawowych składników STM i SFM z omówienie szczegółowo potencjalnych problemów na jakie można się natknąć przy pomiarach i jak je ewentualnie rozwiązywać. Dodatkowo podane zostały podstawy teoretyczne wraz z modelami matematycznymi.

Druga część to szczegółowe omówienie SFM na podstawie dwóch przeglądowych artykułów:

• Advances in atomic force microscopy, Franz J. Giessibl
• Atomic force microscopy and spectroscopy, Yongho Seo, Wonho Jhe

Oprócz tego omówiono różne modyfikacje SFM, t.j.: MFM – MRFM – EFM – KPFM – LFM or FFM – AFAM – CAFM – TUNA.  

Ciekawym pomysłem jest spięcie SFM z MRI. W artykule jaki został nam przedstawiony, osiągnięto rozdzielczość 90 nm [1][2]. SFM wraz z ESR daje również możliwość obserwacji pojedynczych spinów [3] z niezwykłą precyzją. Warto przeczytać ten artykuł. Szczególnie interesujący jest sam sposób połączenia oscylacji dźwigni (cantilever) z oscylacją pola elektromagnetycznego.

Ostatnia część to kilka godzin zajęć praktycznych w laboratorium, gdzie można było zobaczyć jak się takie pomiary przeprowadza, jak przygotowuję się próbki etc.
Egzamin jak zwykle ustny, po jednym z każdej części. 

Nanobiology

Kurs został podzielony na trzy części. Część pierwsza traktowała o metodach obserwacji układów biologicznych w skali nano. W zasadzie była to skrócona wersja wykładu Advanced Fluorescence and Fluorescence Microscopy.

Zajęcia prowadzone były przez tego samego wykładowcę, także można było mieć pewność, że informacje jakie przekazuje mają nie więcej niż rok. Zawiodłem się na laboratorium z tego przedmiotu. Ok, nauczyłem się analizować dane z eksperymentów FRAP, FRET, FCS i SPT ale mogłoby to być zrobione w bardziej rozwijającej formie. W każdym razie, obsługa programu IgorPro nie stanowi już tak dużej zagadki.

Druga część poświęcona była w głównej mierze nanomedycynie. Mam wrażenie, że silniki molekularne to jest konik tego uniwersytetu, bo oczywiście pojawiło się i to. Po dwóch kursach wiem o nich wszystko. Było też standardowo o nowych rodzajach Drug Delivery Systems, czyli znany mi temat.

Natomiast temat dotyczący Nanobodies, to już była nowość dla mnie. Wcześniej nigdy o tym nie słyszałem, nie pamiętam również żebym czytał o tym. Koncepcja wydaje się ciekawa z aplikacyjnego punktu widzenia. Oczywiście moja wiedza z mechanizmów działania układu immunologicznego była znikoma i nadal taka jest (co nie co trzeba było się podszkolić, żeby chociaż wiedzieć, konceptualnie, o czym jest wykład). 

Egzamin był zabawny. Cały kurs poświęcony nanomedycynie, a na egzaminie przyszło mi zaproponować zastąpienie pestycydów innym środkiem (nie GMO), który działałby równie skutecznie. Środek/technika miała bazować na nanotechnologii. Nagle trzeba sobie uświadomić co to są pestycydy i ruszyć wyobraźnie bo nic innego nie pozostało. 

So that's all.

Ostatni dzisiaj egzamin. Nie mam jeszcze wyników, pewnie będą na początku lipca.

Ot zrealizowane w tym semestrze przedmioty (może pokuszę się je opisać w najbliższym czasie):  

• Nanobiology
• Chemistry at Nanometre Scale
• Micro- and Nanofluidics
• Computional Methods in Solid State Physics
• Scanning Probe Microscopy
• Magnetic Resonance
• Physical Modelling of Complex Systems

Daje to 32 ECTS i 249h zajęć.
Dodatkowo seria wykładów Lecture of Nanoscience i wykłady z Bioinformatyki.

Nieźle się wymęczyłem, oczywiście na własne życzenia bo pewnie wcale nie trzeba było wybierać tych wszystkich przedmiotów. Zastanawiające ile z tego zdam a ile będę musiał jeszcze w sierpniu poprawiać. W każdym razie 11/07 wyjeżdżam, przynajmniej na jakiś czas (oby dłuższy niż 1mc), z Leuven.

Czy warto było, to się okaże w przyszłości. Na pewno dużo się można było nauczyć i nauczyło, druga sprawa to przydatność tej wiedzy, informacji i umiejętności w dalszym etapie.

Computational Methods in Solid State Physics

Interesujący kurs z chemii kwantowej. Nie jest to cały materiał dotyczący chemii kwantowej znana z podręcznika Lucjana Pieli, natomiast podręcznik ten w zasadzie jest wystarczający, żeby opanować materiał potrzebny na ten wykład. Oczywiście pozostaje kwestia uczenia się z podręcznika w wersji polskiej do wykładu prowadzonego po angielsku. Zauważyłem, że akurat w tym przypadku nie było to przeszkodą. W gruncie rzeczy wykład prowadzony był bardzo dobrze. Krok po kroku omówiona została metoda Hartree-Fock i DFT z wyprowadzeniami i przykładami.

Część laboratoryjna polegała na wyznaczeniu struktury pasmowej NaCl i Grafenu. Można było zapoznać się z pakietem SIESTA a także poznać od kuchni jak takie obliczenia się przeprowadza. Rezultatem miał być raport, który należało przedstawić podczas egzaminu.

Czas trwania

28h

ECTS

3

Poziom trudności

Advanced

Sylabus  

Pamiętaj o dniach wolnych

Przyjeżdżając tu warto ustawić sobie w Google Calendar kalendarz z belgijskimi Świętami. Jeśli jeszcze nie używasz Google Calendar, to polecam zacząć. Zdecydowanie ułatwia tworzenie planu zajęć i sprawdzanie czy przypadkiem przedmiot A nie zaczyna się w trakcie trwania innego przedmiotu.
Część wolnych dni związanych z katolickimi świętami pokrywa się z tymi polskimi. Czasami jednak można się zdziwić, jak np. w poniedziałek po Zielonych Świątkach, który to jest tutaj wolny. Oczywiście sklepy, punkty usługowe są zamknięte przez cały dzień, także warto się na to wcześniej przygotować. Generalnie to większość sklepów jest zamknięta w niedzielę. W zasadzie jedynym wyjątkiem w Leuven jest Carrefour Express, notabene zamknięty w sobotę.